بررسي چگونگي روايت جنگ ايران – عراق در رمان (1367 تا 1387)

منبع: فصلنامه تحقیقات فرهنگی

دانشجو: عباس جان نثاری

استاد: شهرام پرستش

دانشگاه: تهران

زمان: 1388

زمان انتشار: ۱۳:۵۸ ۱۳۹۲/۰۶/۲۰

در اين پايان نامه بر اساس رمان هاي موجود ازسال 1367 تا 1387 به بررسي چگونگي روايت جنگ ايران و عراق در آنها پرداخته شده است. اين کار بر اساس ويژگي گرايش مطالعات فرهنگي که بين رشته اي مي باشد از رويکردهاي مختلف جامعه شناختي ، نقد ادبي ، روايت شناسي و فلسفه براي تحليل […]

در اين پايان نامه بر اساس رمان هاي موجود ازسال 1367 تا 1387 به بررسي چگونگي روايت جنگ ايران و عراق در آنها پرداخته شده است. اين کار بر اساس ويژگي گرايش مطالعات فرهنگي که بين رشته اي مي باشد از رويکردهاي مختلف جامعه شناختي ، نقد ادبي ، روايت شناسي و فلسفه براي تحليل نمونه هاي آماريمان سود برده و به يک الگوي سه گانه در روايت شناسي رمان ها جنگ رسيده ايم.

در این نوشتار با استفاده از نظریات و روش تحلیل روایت، به بررسی چگونگی روایت جنگ ایران و عراق در سه رمان «عقرب روی پله های راه آهن اندیمشک» نوشته حسین مرتضائیان آبکنار، «سفر به گرای 270 درجه»، نوشته احمد دهقان و «نه آبی نه خاکی» نوشته علی موذنی پرداخته ایم. بر مبنای الگوی ارتباط روایی در ابتدا، ساختار و روساخت این سه داستان را به دست آوردیم و بر اساس روساختار و ساختار روایی هر سه داستان به تحلیل ژرف ساختارهای آنها پرداخته ایم. ساحت مرگ و ساحت زندگی، دو مولفه ای بودند که در تحلیل ژرف ساختار های این رمان ها مورد بررسی قرار گرفتند. تشخیص این مولفه ها و دسته بندی آنها بر اساس بررسی متن، نوع روایت، عناوین ـ رخدادها و گزاره ـ رخدادهاست. بر این اساس در رمان سفر به گرای 270 درجه ساحت زندگی، ساحت مسلط بر ساختار و محتوای داستان را تشکیل می داد. در رمان نه آبی نه خاکی، ساحت مرگ و شهادت، ساحت مسلط در رمان بوده و در رمان عقرب بر روی پله های راه آهن اندیمشک نه ساحت مرگ و نه ساحت زندگی مسلط، بلکه داستان و ساختار روایی آن حد فاصل این دو را می پیماید و ساحت برزخی را شکل می دهد. همچنین به مولفه های دیگری چون رابطه روایت و واقعیت، زبان روایت و چگونگی آن پرداخته ایم.

متن کامل مقاله استخراج شده از پایان نامه را از اینجا می توانید مشاهده کنید.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه