تحلیل جامعه شناختی و معرفتی فیلم “جدایی نادر از سیمین”

زمان انتشار: ۰۷:۱۹ ۱۳۹۰/۱۲/۱۳

در مصاحبه خبرگزاری فارس با پژوهشگر اجتماعی، پرویز امینی با اشاره به فیلم سینمایی «جدایی نادر از سیمین» گفت: کارگردان به لحاظ زیرساختی جامعه ایرانی را آنچنان فاسد معرفی می کند که موجه ترین طبقات اجتماعی هم در آن نمی توانند اخلاقی زندگی کنند و راه حل، خروج از ایران است.

به
گزارش خبرنگار فرهنگی فارس، فیلم «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی از
جمله فیلم هایی است که به دلیل متن و حاشیه آن، قابلیت گفتگوهای جدی دارد. لذا بر
آن شدیم تا با پرویز امینی فعال فرهنگی که تعلقات و دغدغه های جامعه
شناختی و معرفتی در حوزه فرهنگ دارد، گفت و گویی ترتیب دهیم و از همین منظر، نگاه
متفاوت وی درباره فیلم را بشنویم. پرویز امینی که نویسنده کتاب «جامعه شناسی 22
خرداد» و «مهار قدرت در مردمسالاری دینی» است، برخی نکات را به عنوان مقدمه مطرح
کرد

 تحلیل فیلم به جای
نقد فیلم
  

امینی
اظهار داشت: نکته اول این است که بحث های بنده
 
بیشتر
متمرکز بر روی تحلیل فیلم است تا نقد فیلم، در واقع تلاش بنده این است که بگویم
فیلم چه می گوید؟ نه اینکه چرا چنین می گوید و چرا چنین نمی گوید که تفاوت ظریف
بین تحلیل و نقد فیلم است. فرق بین نقد و تحلیل فیلم این است که در تحلیل فیلم
تلاش برای فهمیدن پیام اصلی یا در واقع خود فیلم است و هنوز وارد نقد، ارزیابی و
داوری نشدیم، اینکه تلاش کنیم تا حرف اصلی فیلم را متوجه شویم،نکته دوم بنابراین
در تحلیل فیلم تنها به گزاره های متنی و درون فیلم بحث ها را مستند می کنم و از
طرح مباحث فرامتنی و بیرون فیلم مثل دیدگاه ها، سوابق کارگردان و حواشی فیلم برای
فهم فیلم دوری می جویم
.

وی
افزود: نکته سوم این که فیلم سینمایی پدیده ای است که چیزی از تصویر، صدا، افکت و
غیره در آن بی دلیل و اتفاقی نیست و همه جزئیات در خدمت اندیشه و خواست کارگردان
قرار می گیرد که این به دلیل فرایند خاص تولید فیلم سینمایی است که در چند
مرحله اصلی مانند نوشتن و بازنویسی های مکرر فیلم نامه که معمولاً با ذکر بسیاری
از جزییات است و همچنین کارگردانی و نیز در نهایت تدوین است، موضوع کنترل و مدیریت
می شود
.

 سکانس نخست فیلم، طرح کننده
فرضیه اصلی فیلم است

این
فعال فرهنگی بیان داشت: در سکانس نخست که فوق العاده در فهم فیلم مهم است،
کارگردان فرضیه اصلی خود را با مخاطب در میان می گذارد، سیمین در پاسخ به چرایی
درخواست طلاق از نادر، نیامدن وی به خارج از کشور را بیان می کند و در پاسخ به این
که چرا قصد رفتن به خارج از کشور را دارد، مسئله نگرانی خود درباره آینده فرزندش
«ترمه» را مطرح می کند،
  «من
ترجیح می دهم که (ترمه) تو این شرایط (ایران) بزرگ نشود»، در واقع فرضیه اصلی
فیلم که «سیمین» بیان کننده آن است که فضای داخل برای تربیت و یا به تعبیری که در
ادامه در فیلم خواهیم دید، برای زندگی اخلاقی وی در ایران مناسب نیست و راه حل نیز
تنها خروج از ایران است

 آزمون فرضیه در کشاکش
چالش بین کاراکتر نادر و راضیه

وی
ادامه داد: کارگردان این فرضیه را در داستانی که در فیلم تعریف می کند، به آزمون
می گذارد. شخصیت های اصلی فیلم غیر از سیمین که به طور مجزا به آن می پردازیم،
عبارتند از
:

«نادر»
که یک شخصیت مدرن از طبقه متوسط شهری است و «راضیه» که یک فرد سنتی مذهبی و از
طبقه ضعیف اقتصادی است، هر دو علی رغم تفاوت طبقاتی، منزلتی و فرهنگی، به شدت
اخلاقی و چهره هایی موجه هستند که در چند جای فیلم مانند تعلق خاطر نادر به پدرش
که آلزایمر دارد و معیارهای اخلاقی که در گفتگو با دخترش «ترمه» به آنها تاکید می کند
و نیز متشرع بودن «راضیه» تا حد سئوال از دفتر مرجع یا مراجع تقلید برای فهم درستی
و نادرستی کارها و عمل به آنها بر اساس راهنمایی که کسب می کند، نشان داده می شود.
اما با این تفاوت که مرجع رفتار اخلاقی راضیه، شریعت و مرجع اخلاقی نادر،
اخلاقیلات مدرن که ریشه در خود بنیادی بشر و نوعی اخلاق کانتی دارد، می باشد
.

امینی
ابراز داشت: پس از آن که سیمین در دادگاه نمی تواند از نادر طلاق بگیرد، از او جدا
می شود و به خانه مادرش می رود
. نادر برای نگهداری
پدرش که مبتلا به آلزایمر است، مجبور می شود در ساعاتی که در خانه نیست و سر کار
است، برای پدرش پرستار استخدام کند. این پرستار که به واسطه «سیمین» به «نادر»
معرفی می شود، «راضیه» است که در ضمن باردار نیز است اما به دلیل ورشکستگی و
بیکاری شوهر، مجبور است برای تامین معاش کار کند
.

وی
افزود: بعد از چند روز از شروع کار «راضیه» در خانه «نادر»، اتفاقی می افتد که
مسیر اصلی روایت داستان فیلم است. نادر و دخترش پس از مراجعه به منزل با بسته بودن
در مواجه می شوند و پس از باز کردن در می بینند که راضیه در خانه نیست و پدرش در
حالی که به تخت بسته شده است، از تخت بر روی زمین افتاده است و دچار مشکل تنفسی
شده است که این وضعیت موجب تاثر «نادر» و دخترش می شود که زمینه برخورد و رویارویی
«نادر» با «راضیه» را علاوه بر ظنی که نادر به راضیه در مورد برداشتن پول از کشوی
میز خانه دارد، بوجود می آورد
.

این
تحیلی گر سینمایی اذعان داشت: با آمدن راضیه و دخترش به خانه نوعی مجادله و درگیری
بین «نادر» و «راضیه» صورت می گیرد که منجر به هل دادن «راضیه» و زمین خوردن او از
سوی «نادر» برای بیرون انداختن آن از خانه می شود، شب «سیمین» به «نادر» اطلاع می دهد
که «راضیه» در بیمارستان است، «سیمین» و «نادر» به بیمارستان مراجعه می کنند و می فهمند
که «راضیه» سقط جنین کرده است، حضور آنها در بیمارستان منجر به درگیری بین «نادر»
و «شوهر راضیه» می شود و در روزهای بعد منجر به شکایت «راضیه» از «نادر» به جرم
سقط جنین می شود
.

وی
گفت: در دادگاه سئوال محوری از نادر این است که آیا شما اطلاع داشتید که راضیه
باردار است یا نه؟ چرا که در صورت آگاهی قتل عمد محسوب می شود و بین 1 تا 3 سال
زندان دارد، نادر در پاسخ می گوید که نه من اطلاعی از بارداری راضیه نداشتم، راضیه
و شوهرش دائماً تاکید می کنند که نادر از بارداری او مطلع بوده است،استناد راضیه
برای اطلاع نادر از بارداری به این مسئله است که زمانی که او می خواست شماره تلفن
دکتر زنان را از معلم ترمه برای مراجعه به او بگیرد، نادر صحبت های وی و معلم ترمه
را شنیده است و از بارداری او باخبر شده است که نادر چنین مسئله ای را رد می کند و
بیان می کند که از بارداری راضیه بی اطلاع بوده است، این مسئله بارها از سوی راضیه
و شوهرش ادعا و از سوی نادر نیز انکار می شود
.

امینی
خاطرنشان کرد: در ادامه سکانس هایی در فیلم است که نشان می دهد، ترمه نسبت به
اظهارات پدر خود مردد است و از وی سئوال می کند که واقعاً او نمی دانسته که راضیه
باردار است که نادر بعد از چند بار انکار و طفره رفتن در نهایت به این که از
بارداری راضیه باخبر بوده است، اذعان می کند و دلیل می آورد که اگر این مسئله را
صادقانه بیان می کرد، باید بین 1 تا 3 سال زندان می کشیده است و به همین منظور اصل
واقعیت را انکار کرده است و دروغ گفته است
.

وی
ادامه داد: در یکی از سکانس های پایانی فیلم، وقتی قرار می شود که نادر با توافق
همسرش 15 میلیون تومان به راضیه و شوهرش بدهد و آنها نیز در عوض از شکایت خود
صرفنظر کنند، راضیه را نشان می دهد که به محل کار سیمین رفته و پیش او اعتراف
بزرگی می کند و این اعتراف این است که راضیه خانه نادر را به این دلیل رها کرده
بود که پدر نادر به دلیل آلزایمر از خانه بیرون رفته بود و در هنگام عبور از عرض
خیابان در حال برخورد و تصادف با ماشین بوده است که راضیه برای جلوگیری از این امر
خود با ماشین تصادف می کند و به همین دلیل به ناگاه، خانه را برای رفتن به پیش
دکتر زنانی که معلم ترمه آدرس و شماره آن را داده بود، ترک می کند و به جهت اضطرار
مجبور می شود، پدر نادر را به تخت می بندد. اینجا نیز راضیه با لاپوشانی این مسئله
و یا به تعبیر صریح تر دروغی که گفته است و برخورد نادر با خود را که فردای آن روز
رخ داده است، به عنوان تنها عامل سقط جنین و فرزند خود تلقی می کند در حالی که او
تصادف خود با ماشین در روز گذشته را کتمان کرده است
.
 

این
فعال فرهنگی تصریح کرد: در سکانسی ترمه که همراه پدر در دادگستری است و نادر برای
شکایت از آزار و اذیت شوهر راضیه به قاضی مراجعه کرده است، قاضی از نادر می خواهد
که دخترش را برای صحبت کردن پیش او بفرستد. ترمه از پدرش سئوال می کند که قاضی چه
می خواهد بپرسد که نادر به لحاظ اخلاقی ترمه را در جریان موضوع سئوال قاضی قرار
نمی دهد. قاضی از ترمه می پرسد که آیا پدر تو از بارداری راضیه اطلاع داشت و ترمه
با این که از پدر خود شنیده بود که پدرش اطلاع داشته است، اما او نیز انکار می کند
که پدرش اطلاع داشته است و مرتکب فعل دروغی می شود که بارها پدرش را بخاطر آن مورد
سئوال و جواب قرار داده بود و از آن ابراز ناراحتی کرده بود
.

وی
افزود: در واقع از یک سو فیلم جدایی نادر از سیمین می گوید که جامعه ایران در
وضعیت و شرایطی است که موجه ترین طبقات اجتماعی که می خواهند اخلاقی زندگی کنند،
نمی توانند و علی رغم خواست قلبی خود مجبور به دروغ گفتن هستند که دروغ در اینجا
تنها یک عمل و فعل غیر اخلاقی نیست، بلکه مهمترین نماد بی اخلاقی جامعه است. یعنی
جامعه ایران شرایطی دارد که نه تنها آدم های معمول بلکه موجه ترین آدم های جامعه
که می خواهند زندگی اخلاقی داشته باشند، نمی توانند اخلاقی زندگی کنند. امینی
اظهار داشت: بعد انعکاس این ناتوانی در زیستن اخلاقی به نسل بعد نیز منتقل می شود
و نماد آن نیز «ترمه» است که علی رغم میل باطنی و تربیت اخلاقی که شده است و خود
جزء منتقدین به دروغ پدر است، اما مجبور به دروغ گویی می شود و تأثری که از نظر
اخلاقی احساس می کند، باعث می شود که او با حالت گریه به آغوش مادر پناه ببرد، در
واقع فرضیه فیلم که در سکانس نخست بیان شده بود، در یک کش و قوس داستانی اثبات می شود؛
یعنی شرایط جامعه ایران برای زندگی اخلاقی مساعد نیست و آدم ها هر چند موجه و با
انگیزه برای زندگی اخلاقی، نمی توانند اخلاقی زندگی کنند که این امر دامن گیر نسل
بعدی (فرزندان آنها
) نیز می شود. بنابراین
برای زندگی اخلاقی راهی جزء خروج از ایران نیست
.

 پیش
بردن فرضیه فیلم از طریق کاراکتر مثبت سیمین

 وی
گفت: «سیمین» در واقع قهرمان داستان است که کارگردان فرضیه اصلی را از زبان او
بیان می کند و پیش می برد که تقریباً نقطه منفی در فیلم ندارد، در چند جای فیلم
نشان می دهد که «سیمین» یعنی صاحب فرضیه خروج از ایران دارای شخصیت اخلاقی است و
علی رغم فضای نامساعد جامعه ایران توانسته اخلاقی بماند، در واقع به کمک هم ذات
پنداری که مخاطب با برخورد مثبت با قهرمان فیلم پیدا می کند، راه نفوذی برای القاء
پیام به مخاطب می یابد، به طور مثال در سکانس بعد از زد و خورد «نادر» با «شوهر
راضیه»، به جای این که «نادر» آسیب دیده باشد، این صورت «سیمین» است که آسیب دیده
است، اوست وقتی «نادر» به ضمانت نیاز دارد، سند منزل را برای رهایی او از زندان در
گرو می گذارد و نادر را نجات می دهد، اوست با این که «راضیه» آن اعتراف بزرگ را
پیش او کرده است، همچنان حاضر است 15 میلیون پول را به «شوهر راضیه» با فروختن
ماشین و خودروی خود بدهد، اوست که وقتی معلم «ترمه» برای به دادگاه شهادت می آید و
از او می پرسد که چی چیزی به دادگاه بگوید که برای «نادر» بد نشود، اما «سیمین» می گوید،
به نظر من واقعیت را بگویید
.  

 وجه
تسمیه فیلم جدایی نادر از سیمین

 این
فعال فرهنگی خاطرنشان کرد: در حالی که در فیلم نشان داده می شود که این «سیمین»
است که می خواهد از «نادر» جدا شود، اما نام فیلم «جدایی نادر از سیمین» است
که این نامگذاری امری تناقض آمیز نیست، بلکه کاملاً در خدمت خط اصلی داستان یعنی
نامساعد بودن شرایط جامعه ایران برای زندگی اخلاقی و ضرورت خروج از ایران است که
مدعای «سیمین» است که در کش و قوس های داستانی فیلم نیز ظاهراً اثبات می شود.
بنابراین آن کسی که برخلاف ظاهر فیلم و در واقع در حال جدا شدن است، «سیمین» نیست،
بلکه نادر است که از راه منطقی و درستی که «سیمین» نشان می دهد، جدا می شود و می خواهد
در ایران بماند
.

«جدایی
نادر از سیمین» بدون دخترم هرگز ایرانی که گل درشت نیست

 وی
ادامه داد: در واقع مضمون اصلی فیلم «جدایی نادر از سیمین» با مضمون فیلم ضد
ایرانی «بدون دخترم هرگز» یکی است؛ یعنی هر دو می گویند، ایران جای زندگی نیست و
هر دو به دنبال خروج از ایران هستند، با این تفاوت که آن فیلم پیامش گل درشت است و
موجب مقاومت مخاطب ایرانی می شود، اما «جدایی نادر از سیمین» در بافتی دراماتیک و
با ظرافت هنری چنین پیامی را به مخاطب القاء می کند، تفاوت دیگر این است که در
فیلم «بدون دخترم هرگز» تمرکز اصلی در نامناسب بودن ایران برای زندگی بر روی حکومت
بر سر کار آمده بعد از انقلاب است، اما در «جدایی نادر از سیمین» تمرکز بر وضعیت
جامعه ایران است و چندان حکومت ایران مورد نظر نیست
.

 لایه
فکری و معرفتی فیلم؛ ترجیح شکاکیت بر یقین

 امینی
ابراز داشت: غیر از لایه اجتماعی، فیلم دارای لایه فکری و معرفتی نیز می باشد که
به نوعی در پیوند با لایه اجتماعی نیز می باشد، فیلم «جدایی نادر از سیمین»
در مناسبات معرفتی بر ترجیح شکاکیت بر یقین متمرکز است، در واقع می خواهد بگوید،
مشکلات اجتماعی جامعه ایران، ریشه معرفت شناسانه دارد، تنازع، درگیری و ستیزش در
فیلم در جایی شکل می گیرد که «راضیه» مطمئن و یقین دارد که عامل سقط جنین او
«نادر» است، اما زمانی که به این مسئله تردید می کند و شک می کند، چالش ها فرو می
نشیند، نادر نیز زمانی که مطمئن است که مشکلات پیش آمده برای پدرش در اثر سهل
انگاری «راضیه» در نگه داری اوست، از او شکایت می کند و دور تازه ای از تنش ها و
ستیزش ها با شکایت وی آغاز می شود، اما زمانی که پزشک از او می خواهد تا آثار ضرب
و کبودی بدن پدرش را نشان دهد، نادر که در حال بالا زدن لباس پدر است، با شک کردن
در این مسئله که شاید آثار کبودی مربوط به سهل انگاری «راضیه» نباشد و مربوط به
اتفاقات پیش از آن باشد، از شکایت خود صرفنظر می کند و با این شکاکیت منازعه خاتمه
می یابد

وی
افزود: کارگردان برای پیش بردن پیام ترجیح شکاکیت بر یقین، موقعیت های یقین ساز در
داستان را مکتوم نگه می دارد، «راضیه» بعد از تصادف و حادثه اول سراغ دکتری رفته
بود که معلم ترمه به او معرفی کرده بود و حادثه دوم یعنی برخورد «نادر» با او بعد
از مراجعه وی از پزشک انجام شده بود، بنابراین «راضیه» نیاز به شک کردن و تردید
نداشت، زیرا با مراجعه به پزشکی پیش از حادثه دوم به آن مراجعه کرده بود، می توانست
یقین کند که عامل سقط جنین حادثه اول یعنی تصادف یا حادثه دوم یعنی خشونت «نادر»
بوده است، اما کارگردان این مسئله را در داستان خود مکتوم می گذارد تا پیام ترجیح
شکاکیت بر یقین را پیش ببرد
.

این
فعال فرهنگی اظهار داشت: این لایه معرفتی مقوم لایه اجتماعی است، چرا که این نوع
معرفت شناسی نسبی گرا و یقین گریز معرفتی تئوریزه شده در مغرب زمین است که عامل
تساهل و مدارا و عدم خشونت معرفی می شود و بر عکس معرفت شناسی متکی بر یقین که
معرفت شناسی ایدئولوژیک تلقی می شود، به دلیل ادعای در اختیار داشتن حقیقت و نفی
دیگران به عنوان باطل، همواره منازعه برانگیز و خشونت آفرین است
.

 جامعه
شناسی و روانشناسی برخی مخاطبان فیلم

 وی
افزود: عدم مقاومت در برابر پیام فیلم در دو دسته مخاطب، شامل «مخاطب عام» که هر
شهروند ایرانی را در بر می گیرد و نیز «مخاطب مذهبی» در دسته دوم نیازمند تحلیل
جامعه شناختی و روانشناسی است، «مخاطب عام» به سبب خصلت جادویی سینما که موجب
برخورد غیر فعال مخاطب می شود و ارائه تصاویر پی در پی و طرح موضوعات گوناگون و
پشت سر هم نمی تواند بر کلیت فیلم در هنگام تماشای فیلم احاطه پیدا کند، در
فیلم «جدایی نادر از سیمین» نیز به همین دلیل، سکانس نخستین فیلم که فرضیه اصلی
فیلم در آن بازگو می شود در پس حوادث پی در پی نشان داده شده در فیلم از ذهن مخاطب
جدا می شود و مخاطب منفصل از آن به فیلم توجه می کند و فیلم «جدایی نادر از سیمین»
را فیلمی صرفاً ضد دروغ  می پندارد
.

امینی
تصریح کرد: در حالی که این مسئله دروغ در فیلم به عنوان نماد بی اخلاقی در
خدمت فرضیه اصلی داستان است که وضعیت جامعه ایران به شکلی است که موجه ترین گروه ها
و طبقات اجتماعی که می خواهند اخلاقی زندگی کنند، نمی توانند و این وضعیت بد که
بوجود آورنده آن تک تک ما شهروندان ایرانی هستیم، اصلاح پذیر نیست و تنها راه خروج
از ایران است که می بینیم بعد از این حوادث در سکانس پایانی که باز صحنه دادگاه
برای طلاق است، در باور «سیمین» نه تنها خللی پیش نیامده است بلکه او را مصمم تر
کرده است و فرزندش «ترمه» را نیز با وی و با عقیده وی همراه کرده است
.

وی
گفت: اما «مخاطب مذهبی» چرا در برابر فیلم مقاومت نمی کند، دلیل مضاعف دیگری نیز
دارد، «مخاطب مذهبی» نیز فیلم را قطع نظر از فرضیه اصلی و روح کلی فیلم که در
سکانس نخست بیان شده است، می بیند و تحلیل می کند، مخاطب مذهبی چالشی را که متوجه
کلیت جامعه ایران است، را در مناقشه و تضاد بین دو طبقه اجتماعی متفاوت یعنی طبقه
سنتی مذهبی و نیز طبقه مدرن محدود می کند و از این زوایه به آن می نگرد، در واقع
حجم بالای سکانس و پلان ها که روایتگر نزاع بین «نادر» و «راضیه» و شوهر اوست، این
تصور در مخاطب مذهبی پدید می آورد که نزاع اصلی در فیلم بین دو طبقه مذهبی و مدرن
است و این استرس و اضطراب را دارد که نکند در نهایت فیلم با غلبه طبقه مدرن بر
طبقه سنتی پایان یاید و چون چنین نمی شود و «راضیه» در نهایت از خوردن قسم دروغ به
دلایل شرعی اجتناب می کند، مخاطب مذهبی نفس راحتی می کشد و خیالش به نوعی آسوده می شود
.

این
منتقد فیلم «جدایی نادر از سیمین» بیان دشات: در حالی که مسئله اصلی فیلم تنازع دو
طبقه اجتماعی نیست، بلکه کارگردان برای پیش بردن پیام اصلی فیلم خود، موجه ترین
طبقات اجتماعی در درگیری داستان می کند تا در نهایت این جمع بندی را بکند که مشکل
جامعه ایران، این گروه اجتماعی یا آن گروه اجتماعی نیست، بلکه مشکل کلیت جامعه
ایرانی است که آن چنان از بنیان آسیب دیده و آلوده است که موجه ترین طبقات اجتماعی
که می خواهند اخلاقی زندگی کنند، نیز نمی توانند و راهی جز رفتن از ایران برای
زندگی اخلاقی ندارند
.

 «جدایی نادر از سیمین» دولتی ترین فیلم ضد ایرانی

 وی
ادامه داد: نوع مواجهه ای که مدیریت فرهنگی کشور با این فیلم داشته است، شاخص
روشنی برای وضعیت مدیریت فرهنگی کشور است، فیلم «جدایی نادر از سمین» جز معدود
فیلم هایی است که بعد از انقلاب، این میزان مورد حمایت ساختار رسمی کشور بوده است،
در جشنواره فیلم فجر بیست و نهم که برگزارکننده آن معاونت سینمایی وزارت ارشاد و
آقای شمقدری است، با وجود برخی از افراد در هیأت داوران جشنواره مانند آقایان «حسن
عباسی» و «ابولقاسم طالبی» این فیلم در بسیاری از رشته ها نامزد سیمرغ و در حوزه های
فیلمبرداری، صدابرداری و خصوصاً بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه صاحب سیمرغ
بلورین شد
.

امینی
اذعان داشت: این فیلم همچنین در مراسم تجلی اراده ملی از وزارت آموزش و پرورش،
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و نیز ستاد دیه کشور تقدیر می شود و جایزه دریافت می کند،
آقای شمقدری حضور این فیلم در «جشنواره برلین» را نتیجه رایزنی خود با مسئولان
جشنواره برلین و موافقت خود با حضور این فیلم در جشنواره برلین بیان می کند
که این فیلم در جشنواره برلین خرس طلایی بهترین فیلم و خرس نقره ای بازیگری
را دریافت می کند، معرفی این فیلم به عنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران به جایزه
آکادمی اسکار از طرف معاونت سینمایی ارشاد از دیگر حمایت های دولتی از این فیلم
است، چرا که معرفی فیلم ها در جایزه اسکار تنها از طریق دولت ها امکان پذیر است و
بر خلاف دیگر جشنواره ها فیلمساز مستقیماً نمی تواند فیلم خود را در مسابقه شرکت
دهد
.

وی
افزود: این حمایت ها در بخش معرفی و تبلیغ و فروش فیلم نیز انجام شد، صدا و سیما
100 تیزر تبلیغاتی رایگان برای فیلم در زمان اکران آن پخش کرد که غیر از تبلیغات
زیادی است که درباره این فیلم در برنامه سینمایی هفت انجام شد و اکنون نیز ادامه
دارد، برنامه زنده «پارک ملت» که سئوال بهترین فیلم بعد از انقلاب اسلامی را به
مسابقه پیامکی گذاشته بود، تلاش کرد تا از طریق منتقدی که به برنامه دعوت کرده
بود، القاء کند که فیلم «جدایی نادر از سیمین» بهترین فیلم بعد از انقلاب
اسلامی بوده است، «سازمان فرهنگی هنری شهر داری تهران» مراسم تجلیل از فیلم و
کارگردان آن را با حضور رییس سازمان برگزار کرد
.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه