تولد نوزاد نوپایی به نام وب سایت علوم اجتماعی ایرانی – اسلامی

زمان انتشار: ۲۳:۴۳ ۱۳۹۱/۰۱/۳۱

در راستای تحقق ایده “اسلامی کردن علوم اجتماعی” وب سایتی به همین نام در فضای مجازی و رسانه ای کشور (به آدرس اینترنتی www.ejtemaee.ir) راه اندازی شده است. اگر فقط در حد و اندازه یک رسانه تحلیلی اما در قامت دانشجویی و بدور از تایید و حضور ارزشمند اساتید مبرز علمی کشور است نتایج کمی نگران کننده خواهد بود، اما چنانچه شاهد ورود ارزشمند اساتید رشته های مختلف علوم اجتماعی در این فضای جدید بودیم شخصا شکل گیری چنین کانون اندیشه ورزی را به فال نیک گرفته و به طراحان و علاقمندان آن دست مریزاد و شادباش می گویم چه با رونق خود می تواند در فربه سازی محتوای علوم اجتماعی برای مهندسی اجتماعی جامعه، نقد برنامه های دولت در بخش های مختلف، اجتماعی، فرهنگی سیاسی و اقتصادی، شناخت و تحلیل درست مسائل مختلف جامعه و بالاخره داشتن جامعه سالم کمک کند.

اخیرا متوجه شدم در راستای تحقق ایده ” اسلامی کردن
علوم اجتماعی ” وب سایتی به همین نام در فضای مجازی و رسانه ای کشور (به
ادرس اینترنتی www.ejtemaee.ir)  راه
اندازی شده است ماهیت و نفس این تلاش ارزشمند بوده و بدون تردید می تواند
در شناخت آسیب های آموزش علوم اجتماعی اقدامی بسیار موثر باشد ولی باید
منتظر ماند و دید چه اتفاق می افتد و آیا با اقبال عمومی اهالی این حوزه
مواجه می شود یا خیر  و بدقت واکنش اندیشمندان و صاحبنظران علوم اجتماعی را
نسبت به این امر رصد کرد . شکل گیری ایده چنین اقدامی به لحاظ “جامعه
شناسی جامعه شناسی ” از چند جهت مهم می نماید . 

اول اینکه انتظار می رود بومی سازی محتوای آموزه های
جامعه شناسی تا اندازه زیادی بتواند در “کاربردی ساختن ” این دانش  و به
تبع آن حل پاره ای از معضلات بومی جامعه و همچنین هدایت کارهای تحقیقاتی
خرد و کلان و ساماندهی آنها کمک زیادی بکند دست کم این حداقل انتظاری است
که می توان از این طفل نوپا انتظار داشت.

ثانیا همه می دانیم که علوم انسانی و اجتماعی علی
الخصوص جامعه شناسی بعنوان رشته تخصصی شناخت و تحلیل مسائل جامعه همیشه در
حاشیه دید دولتمردان و سیاستگذاران بوده است و تصور می شود تبلور اراده
صنفی و شاید جکومتی! مبنی بر بازاندیشی در مبانی و اصول این بخش می تواند
در پویایی و حضور نسبی آن در مهندسی اجتماعی و فرهنگی جامعه در حال توسعه
جایگاه و نقش کانونی پیدا کند. بدون تردید ناکارآمدی برخی از سیاستگذاری
جامعه خواه ناخواه ناشی از تحلیل ناقص و شناخت نادرست کلیت جامعه ایران با
تنوع قومی – فرهنگی و اجتماعی است و علوم اجتماعی به جهت نوع پرداخت به
جامعه و زاویه دید کاملا تخصصی اما این بار با تلفیق “چشم اندازهای بومی
شده ” می تواند این بار گران سنگ را به سر منزل مقصود برساند.

ثالثا رسالت علمی همه اصحاب علوم اجتماعی و کسانی که
دغدغه این شاخه مهم  را دارند حکم می کند جهت رشد و بالندگی علوم اجتماعی و
تحقق نسخه ایرانی – اسلامی آن – سوا از فرض امکان و امتناع آن – فعالیت
های علمی ارزشمند خود را همسو کنند و ماهیت وجوب، امکان و امتناع چنین
فرضی را مورد تامل و تعمق قرار دهند .

رایعا بر خلاف برخی از مجلات و سایت هایی که فضا و مجال
برابری برای نقد و تحلیل دیدگاه موافق و مخالف را نمی دهند امید است در
این بستر شرایط مناسبی جهت تبادل نظر و دانش افزایی فراهم گردد آنچه در
آسیب شناسی مجلات تخصصی این حوزه می توان گفت این نکته است که فرایند داوری
و گزینش مقالات و نوشته های ارسالی یک پروسه طولانی بوده و چنین روندی نه
تنها بدنبال نخبه گرایی در این عرصه نیست که نوعی دلزدگی و نخبه کشی را
ترویج می دهد، چنین عرصه ای – البته با مدیریت مناسب و پاسخگویی
منطقی، شیوه ای غیر معمول در برخی از مجلات تخصصی – می تواند در تقویت
تعلق و تعهد به رشته های مختلف این حوزه تاثیر گذار باشد. بد نیست این
نکته را هم گوشزد کنیم که اگر این اقدام مورد اقبال محافل دانشگاهی کشور
قرار گیرد و از ضمانت های اجرایی قویی برخوردار باشد می تواند بعنوان یک
سپهر رسانه ای از جمله تمهیدات نوآورانه ای تلقی شود که به مثابه الگوی
مناسب برای دیگررشته های علوم اجتماعی و انسانی واقع شود.

تمام این انتظارات نیازمند گذشت زمان است و مطمئنا
محتوا و مدیریت علمی آن ثابت خواهد کرد ایا پروژه بومی سازی علوم اجتماعی
فرض و طرحی موفق بوده یا بدور از امکان بوده است اما آنچه قبل از هر چیز
این تلاش را مایه دلگرمی تحصیلکرده گان این رشته می نماید تضمین و تعریف
ضمانت های اجرایی قوی در ماورای اقداماتی از این دست است منتها تجربه ثابت
کرده است آفتی که در کمین اساسا علم خاصه علوم اجتماعی و انسانی وجود دارد ”
دولتی شدن ” این علم و دست اندازی حاکمیت سیاسی بر مدیریت محتوای محصولات
آن است این عجالتا تنها دغدغه ی موجود است فقط باید منتظر بمانیم تا ببینیم
این نورسیده تا چه اندازه در استراتژی های خود از استقلال کارکردی
برخوردار است و تا چه اندازه رویه “مسئله گرایی” بومی را دنبال می کند، چه اهداف و کارکردهایی را برای خود تعریف نموده و اساسا بدنبال چه اهداف و
نتایجی است؟ اگر فقط در حد و اندازه یک رسانه تحلیلی اما در قامت دانشجویی
و بدور از تایید و حضور ارزشمند اساتید مبرز علمی کشور است نتایج کمی
نگران کننده خواهد بود اما چنانچه شاهد ورود ارزشمند اساتید رشته های مختلف
علوم اجتماعی در این فضای جدید بودیم شخصا شکل گیری چنین کانون اندیشه
ورزی را به فال نیک گرفته و به طراحان و علاقمندان آن دست مریزاد و شادباش
می گویم چه با رونق خود می تواند در فربه سازی محتوای علوم اجتماعی برای
 مهندسی اجتماعی جامعه، نقد برنامه های دولت در بخش های مختلف،
اجتماعی، فرهنگی سیاسی و اقتصادی، شناخت و تحلیل درست مسائل مختلف
جامعه و بالاخره داشتن جامعه سالم به دولت کمک کند و از این رهگذر جامعه ای
سرشار از سلامت و پویایی را به ارمغان بیاورد.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه