جستجوی علوم اجتماعی اسلامی ـ ایرانی در نسبت سبک زندگی و تمدن نوین اسلامی

زمان انتشار: ۰۸:۲۱ ۱۳۹۱/۰۷/۲۷

به دنبال تولید علوم اجتماعی اسلامی ـ ایرانی از طریق مهندسی معکوس علوم اجتماعی مدرن نباشیم. این کار برای فهم آن علوم اگر مفید باشد، الزاماً به تولید علم مورد نظر ما منجر نمی شود. دوم، تولید این علم تنها در صورت درگیر شدن جدی با مسائل جامعه محقق خواهد شد. مباحث نظری که در این چند دهه در نقد علم مدرن و علم دینی مطرح شده است، اگر ورود جدی به حل مسئله نداشته باشد تا قرن های دیگر نیز به تولید منجر نخواهد شد و اگر هم تولیدی در کار باشد، عملاً مفید به حال جامعه نخواهد بود.

رهبر معظم انقلاب­اسلامی در دیدارشان
با جوانان استان خراسان شمالى
، نکاتی پیرامون پیشرفت، تمدن نوین اسلامی، سبک زندگی و نسبت
میان آن­ها مطرح کردند. ایشان، هدف ملت ایران و انقلاب­اسلامی را در پیشرفت همه­جانبه
خلاصه می­کنند که البته متفاوت از  پیشرفت
در
منطق تمدن مادى غرب است و هم­چنین آن را به معناى تمدن­سازی نوین اسلامی می­گیرند.
این تمدن نوین خود دو بخش دارد؛ بخش اول، ابزارى(سخت­افزاری) است، و بخش دیگر، بخش
متنی و اساسى(نرم­افزاری) است. بخش ابزارى عبارت است از پیشرفت کشور در علم،
اختراع، صنعت، سیاست، اقتصاد، اقتدار سیاسى و نظامی و…؛ بخش حقیقى و اصلى تمدن،
آن چیزهائى است که متن زندگى را تشکیل می­دهد که همان سبک زندگى است؛ مثل مسئله
ى
خانواده، سبک ازدواج، نوع مسکن، نوع لباس، الگوی مصرف، تفریحات، مسئله
ى
خط، مسئله
ى
زبان، مسئله
ى
کسب و کار و انواع رفتارهای ما در موقعیت­های مختلف. ایشان با تأکید بر این که اصل
قضیه این است که ما بتوانیم متن زندگى را اصلاح کنیم، بر این عقیده­اند که در انقلاب،
در این بخش، پیشرفت ما چشمگیر نیست و مانند بخش اول پیشرفت نکردیم. بنابراین، باید
آسیب
شناسى
کنیم که چرا در این بخش پیشرفت نکردیم؟
پس از آن­که علت­ها را پیدا کردیم، آن
وقت بپردازیم به این که چگونه می­توانیم آن­ها را علاج کنیم.

     به نظر نگارنده، علوم اجتماعی اسلامی ـ
ایرانی با توجه به هدف ما یعنی ایجاد تمدن نوین اسلامی و نیز آسیب­شناسی سبک زندگی
فعلی و پیدا نمودن راه­های علاج آن به عنوان بخش حقیقی تمدن، تولید خواهد شد. در
این فرایند، چندین نکته وجود دارد. اول، به دنبال تولید علوم اجتماعی اسلامی ـ ایرانی
از طریق مهندسی معکوس علوم اجتماعی مدرن نباشیم. این کار برای فهم آن علوم اگر مفید
باشد، الزاماً به تولید علم مورد نظر ما منجر نمی­شود. دوم، تولید این علم تنها در
صورت درگیر شدن جدی با مسائل جامعه محقق خواهد شد. مباحث نظری که در این چند دهه در
نقد علم مدرن و علم دینی مطرح شده است، اگر ورود جدی به حل مسئله نداشته باشد تا
قرن­های دیگر نیز به تولید منجر نخواهد شد و اگر هم تولیدی در کار باشد، عملاً
مفید به حال جامعه نخواهد بود. این مسائل خود نیز در نسبتی که میان ویژگی­های تمدن
نوین اسلامی به عنوان هدف و وضعیت فعلی وجود دارد، مطرح می­شود. سوم، بهره­مندی از
منابع اسلامی به تناسب در فرایند این تولید از طرح مسئله تا پیدا کردن راه­حل صورت
می­گیرد.   

 

 

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه