معرفی

درباره مظفر اقبال

زمان انتشار: ۱۴:۵۴ ۱۳۹۳/۰۵/۱

دکتر مظفر اقبال، اندیشمند و منتقد سیاسی – اجتماعی برجسته پاکستانی در ایران نیز چهره شناخته شده ای به شمار می آید. تا کنون کتاب ها و مقالات متعددی از او به زبان فارسی برگردانده شده که از آن جمله است کتاب «چالش های فراروی غرب و مسلمانان» و مقاله «هویت و تکنولوژی»، و مقاله […]

دکتر مظفر اقبال، اندیشمند و منتقد سیاسی – اجتماعی برجسته پاکستانی در ایران نیز چهره شناخته شده ای به شمار می آید. تا کنون کتاب ها و مقالات متعددی از او به زبان فارسی برگردانده شده که از آن جمله است کتاب «چالش های فراروی غرب و مسلمانان» و مقاله «هویت و تکنولوژی»، و مقاله «منشاء ناپلئونی دو قرن ظلم به مسلمانان» یا «حرمسرای روشنفکری در جهان اسلام» نام برد. حیطة اصلی کار او تاریخ علم و بررسی تحولات معرفت اسلامی است.

او در سال 1954 در لاهور پاکستان متولد شد و در سال 1979 از پاکستان به کانادا مهاجرت کرد تا در آنجا در مقطع دکتری رشته شیمی به تحصیل بپردازد. او بنیانگذار و رئیس مرکز اسلام و علم کانادا و موءسس و سردبیر مجله بین المللی اسلام و علم است و در عین حال، در بسیاری از دانشگاه های معتبر جهان از جمله ویسکانسین – مدیسون، مک گیل و ساسکاچوان به عنوان استاد دانشگاه و پژوهشگر فعالیت می کند. فعالیت های او نشان می دهد که دغدغه اش بیشتر معطوف به ارتباط و پیوند علم و دین است و این امر در کتابی از او با عنوان «اسلام و علم» که توسط بنیاد پژوهش¬های اسلامی به چاپ رسیده، منعکس است. دکتر اقبال همچنین در سفرهای متعدد خود به کشورهای مختلف جهان، به ترویج دین مبین اسلام و مبارزه با سیاست های آمریکا و رژیم صهیونیستی

مظفر اقبال اسلام علم مسلمانان

 

 پرداخته است.

در سال 2006 کتاب «اسلامی¬سازی علم»  از او در مالزی منتشر شد که در ان اقبال به بررسی مستندات لازم برای درک رابطه امروزی اسلام با دانش مدرن می¬پردازد. در این کتاب، به بحث درباره درک اسلامی از جهان مادی، و شرح رابطه خداوند متعال با جهان آفرینش و عواملی تاریخی و فرهنگی که به شکل گیری نگرش مسلمانان درباره علم منجر شده است، می پردازد. او معتقد است:

«برای نهادینه کردن علم اسلامی و به قولی، اسلامی سازی علم، باید از جهان بینی ای برخوردار بود که مطابق آن، خداوند با تمام حوزه های فعالیت انسان در ارتباط است. این جهان بینی به ما می گوید که خداوند از آفرینش جهان هدف معینی داشته و انسان را در آن – برای مدت زمانی معین – به عنوان جانشین خود قرار داده است. پیامبر اسلام (ص) را نیز به عنوان اسوه حسنه برای انسان ها فرستاده است. بنابراین طبیعت را نباید استثمار کرد، بلکه با آن باید به عنوان امانتی الهی رفتار کرد».

بر این مبنا او درا ین کتاب به پرسش هایی از این دست می¬پردازد: وقتی می گوییم سنت علمی اسلامی، منظورمان از اسلامی چیست؟، چگونه می توان این سنت علمی اسلامی را در جهان بینی قرآنی ریشه یابی کرد؟ و چه بر سر این سنت علمی اسلامی آمده است؟ که از اساسی¬ترین پرسش هایی به شمار می آید که در بحث اسلام و علم مطرح است، پرداخته شده و فرآیند ترویج و انتقال سنت علمی اسلامی در اروپا در طول سه قرنی که به انقلاب علمی اروپا منجر شد، تشریح شده است.

مظفر اقبال

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه