دوگونه معناشناسی از «اقتصاد مقاومتی» در برنامه نامزدها

زمان انتشار: ۱۱:۵۱ ۱۳۹۲/۰۳/۱۲

اقتصاد مقاومتی مربوط به امروز است یعنی دوره‌ای که دشمنان با توجه به تنش‌زایی(!) دولت کنونی، فشارهایی اقتصادی را بر کشور وارد می‌سازند و نیازی نیست در دوره بعد ریاست جمهوری آن هم با تغییر آرایش دیپلماتیک(!) و چه بسا با تغییر مواضع دیپلماتیک(!)، اقدامات اقتصادی کشور بخواهد متصف به صفت مقاومتی باشد.

عبارت اقتصاد مقاومتی، به تنهایی و بی توجه به گفتمانی که از آن متولد شده، عبارتی بی‌معنا و چند وجهی است که گاه به شعاری برای نشان دادن تبعیتی صوری از منویات مقام معظم رهبری مبدل می‌شود. از این رو هرگاه نامزدی با سوالی از اقتصاد مقاومتی روبرو ‌شود، دو احتمال وجود دارد؛ این نامزد اقتصاد مقاومتی را به عنوان کلید واژه‌ای حاکی از طرح گفتمان اصیل مقاومت مطرح کرده و یا بسته به فضا، شرایط و مصالح مذکور، تلقی بی هویتی از اقتصاد مقاومتی را مراد می‌کند. به عبارتی دیگر اقتصاد مقاومتی، یا از گفتمان اصیل آن نمایندگی می‌کند و یا واژ‌ه‌ای صرفاً تبلیغاتی و شعاری برای مصون ماندن از انتقاد گفتمان مقاومت است. برای نمونه لازم است به دو تلقی عمده از اقتصاد مقاومتی توجه شود:
۱- اقتصاد مقاومتی مربوط به امروز است یعنی دوره‌ای که دشمنان با توجه به تنش‌زایی(!) دولت کنونی، فشارهایی اقتصادی را بر کشور وارد می‌سازند و بعید است برای دوره بعد ریاست جمهوری آن هم با تغییر آرایش دیپلماتیک(!) و چه بسا با تغییر مواضع دیپلماتیک(!)، اقدامات اقتصادی کشور بخواهد متصف به صفت مقاومتی باشد. در واقع اقتصاد مقاومتی، اقتصادی است که صرفاً در شرایط کنونی (تحریمی) اجرا می‌شود وحتی اگر ناظر به خنثی‌سازی تهدیدات و تحریمات اقتصادی برای کاهش اثرات تحریم بر اقتصاد کشور هم نباشد!
از همین رو عده‌ای از نامزدها که با ادعای استفاده از ظرفیت‌های دیپلماتیک و تغییر مواضع سیاست خارجه، هدف خود را کاهش تنش‌های سیاسی کشور اعلام می‌کنند عملاً به جهت این موضع‌گیری از صحبت پیرامون مقاومت پرهیز کرده و اقتصاد مقاومتی در برنامه‌های اقتصادی ایشان، همان سیاست‌های اقتصادی متعارفی است که بنا به شرایط به دلایل مذکور باید به شکل صوری و به اجبارصفت مقاومتی را به یدک بکشد.
۲- نیل به آرمان‌های انقلاب، حفظ عزت کشور و نیل به خواسته‌های مشروع و دفاع از دستاوردهای یک ملت آن هم در مقابل دشمنی دشمنان، مستلزم مقاومت و ایستادگی و ترویج گفتمان مقاومت در میان عموم مردم است. این گفتمان در عرصه اقتصادی مستلزم حرکت در دو مسیر موازی است. اولاً طراحی بنیانی نظری و عملیاتی برای مدل‌سازی گونه ویژه‌ای از اقتصاد که فعالانه خود را برای مواجهه با هر تحریمی یا تهدیدی، آماده خواهد ساخت (نگاهی بلندمدت) و ثانیاً اقداماتی ناظر به «تحریم‌شناسی»،‌ «تهدیدشناسی» و «پدافندشناسی» و سپس «مقاوم‌سازی»، «آسیب‌زدایی»، «خلل‌گیری» و «ترمیم» ساختارها و نهادهای فرسوده و ناکارآمد موجود اقتصاد (نگاهی کوتاه مدت). مسیر دوم به دلیل کوتاه‌مدت بودن، پر رنگ‌تر بودن گفتمان مقاومت، ادامه مواجهه اقتصادی با تهدیدات و تحریم‌های دشمن و لزوم داشتن برنامه برای مقابله با مشکلات اقتصادی تحریم تنها مورد توجه گفتمانی است که مقاومت شاه‌بیت آن است و در مقابل، مسیر اول که (توجه به آن از اهمیت بالایی نیز برخوردار است) با توجه به کلی بودن و الزام نگاه بلندمدت داشتن به آن می‌تواند بدون توجه به بحث تحریم و تهدیدات دشمنان در کوتاه مدت تحت عنوان اقتصاد مقاومتی در برنامه‌های نامزده‌ها جای گیرد.
بنابراین صحبت از اقتصاد مقاومتی زمانی می‌تواند معنادار باشد که بحث از گفتمان مقاومت و ایستادگی در برابر هجمه دشمنان مطرح باشد و در غیر این صورت فاقد معنا بوده و صرفاً استفاده‌ای ابزاری برای جا نماندن از مطالبات بر حق مردم و مقام معظم رهبری است.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه