زندگی نامه ابونصر فارابی

وبلاگ حیات نامه

زمان انتشار: ۱۷:۵۱ ۱۳۸۹/۱۲/۱۳

“ابونصر محمد بن طرفان بن اوزلغ فارابی در سال 259ق/872م در نزدیک فاراب درماوراء النهر به دنیا آمد. او از خانواده ای سرشناس بود و پدرش یکی از فرماندهان لشکر دربار سامانیان بود. شرح حال او چندان مشخص نیست. وی در جوانی به بغداد رفت و به تحصیل منطق، نحو، فلسفه، موسیقی، ریاضیات و علوم پرداخت. وی آنچنان بر فلسفه یونان تسلط داشت که او را “معلم دوم” لقب دادند. او به زبانهای فارسی، ترکی، عربی، سریانی و یونانی تسلط کامل داشت.”

ابونصر محمد بن طرفان بن اوزلغ فارابی در سال 259ق/872م در نزدیک فاراب درماوراء النهر به دنیا آمد. او از خانواده ای سرشناس بود و پدرش یکی از فرماندهان لشکر دربار سامانیان بود. شرح حال او چندان مشخص نیست. وی در جوانی به بغداد رفت و به تحصیل منطق، نحو، فلسفه، موسیقی، ریاضیات و علوم پرداخت. وی آنچنان بر فلسفه یونان تسلط داشت که او را “معلم دوم” لقب دادند. او به زبانهای فارسی، ترکی، عربی، سریانی و یونانی تسلط کامل داشت.
دوران زندگی ابونصر فارابی همزمان با فروپاشی و ضعف خلفای عباسی است. خاندان های بزرگ وزیران خراسان مانند برمکیان که در دربار خلفای عباسی از علم واندیشه حمایت می کردند، از میان رفته بودند و خاندان های دانش دوست و هنر پرور خراسان مانند سامانیان و آل بویه نیز هنوز قدرت چندانی نداشتند. در چنین شرایطی بود که بزرگانی چون ابونصر فارابی در جستجوی حامی و مشوق دانش، به دیارهای دور در سفر بودند. وی ازحلب تا قاهره و دمشق به سفر پرداخت.
در زمان زندگی ابونصر فارابی در دمشق، سیف الدوله همدانی که به واسطه تهمت بی دینی از بغداد فراری شده بود، دمشق را به تصرف درآورد. وی که از افراد آزاداندیش روزگار خود بود، دانشمندانی چون فارابی و شعرا و گویندگانی چون منتیی را پیرامون خود گرد آورد. منتیی مدتی بعد به مقام والایی رسید، اما زندگی محدود و محقر ابونصر در این روزگار بیشتر در نتیجه عدم اعتنای بزرگان به فلسفه و دانش بود. ناچار آنان که چون ابونصر فارابی دانستن و اندیشیدن درباره حقیقت را مهمتر می دانستند در تنگی و فشار زندگی می کردند.
او فیلسوفی بزرگ و اندیشمندی اهل عرفان بود که با همه ی دانش و شهرت خویش، به سادگی زندگی می کرد و لباس صوفیان بر تن می کرد. وی در راه کسب دانش سختی های بسیاری متحمل شد. شبها در زیر نور چراغ پاسبانان شهر کتاب می خواند و اغلب تا صبح بیدار می ماند. زندگی محدود و محقر او به خوابیدن کنار رودخانه ها و باغ ها گذشت. او در همان وضعیت روز را به نوشتن و خواندن سپری می کرد و شاگردان زیادی را نیز همان جا تعلیم می داد.
چنان که از شواهد پیداست این عارف گرانقدر شیعه مذهب بوده است. وی همچنین به موسیقی علاقه ای وافر داشته و خود نوازنده ای چیره دست بوده است که اختراع قانون را نیز به او نسبت داده اند.
ابونصر فارابی با اینکه فیلسوف بود اما همچون بسیاری از فلاسفه عصر خود برای گذران زندگی  به پزشکی و مداوای بیماران نیز می پرداخت. البته به همین علت است که حتی تا روزگار ما هنوز به او  پزشک حکیم می گویند.
این فیلسوف بزرگ که از معدود شخصیتهای برجسته و کم نظیری  بوده که آثار و افکارش اثری جهانی داشته؛ سرانجام در سال 339ق/950م در سن هشتاد سالگی در شهر دمشق چهره در خاک کشید.

 

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه