سوژه، گفتمان و علوم انسانی

نویسنده کتاب: مهران صولتی

انتشارات: تهران؛ نشر دات

زمان انتشار: ۱۴:۵۱ ۱۳۹۳/۱۰/۱۴

در یک معنا کتاب با مروری بر گفتمان های پبشا مدرن ، مدرن و پسامدرن از ابطال تصوری می گوید که اندیشمندان عصر روشنگری در قبال تحولات روزگار مدرن داشتند. دورانی که قرار بود نوید بخش رهایی انسان باشد ولی به انقیاد عمیق تر او انجامید.

با ورود آدمی به عصر مدرن و خروج وی از صغارت خویش به تعبیر رسای کانت ، دورانی از حاکمیت فردیت به جای جماعت آغاز شد . با فروپاشی نظم کهن … آدمی جرئت اندیشیدن به تابوهای تاریخی و جسارت ایجاد تغییر در ماهیت زیست اجتماعی خود را کسب کرد و فصلی نوین را در تاریخ بشریت رقم زد . دورانی که نویدبخش رهایی انسان بود …. بنا بود انسان در مقام معمار وجود خویش ، جسارت ساخت بخشیدن به شخصیت خود و بی نیازی از تاثیرات سلطه آفرین متغیرهای بیرونی را بدست آورد. اما تجربه ی عصر پساروشنگری نشان داد که این تصویر تا چه حد خوش بینانه بوده است. انسان مدرن رها شده از جبرهای سخت افزاری که به واقع مسیر شکوفایی استعدادهای او را مسدود کرده بود ، در کمند نرم افزاری گرفتار آمد که بیش از هر چیز محصول غلبه ی عقلانیت صوری بر عقلانیت ذاتی بود . آرمان های رفیع عصر روشنگری همچون آزادی ، خردگرایی و حقوق بشر در چنبره ی جبر تکنولوژیک ، توسعه ی تک خطی و پیشرفت کمّی گرفتار آمد و سلطه ی پیچیده ، پنهان و ناملموس عصر مدرن را رقم زد . پدیده ای که بر خلاف دوران پیشامدرن ، مبتنی بر توافق حداکثری دو سویه ی سلطه گر – سلطه پذیر در پذیرش و تداوم آن بود. اثر حاضر که در پنج فصل تهیه و تدوین شده ، مبتنی بر پژوهشی پیرامون سوبژکتیویته، تاثیرات گفتمان و پدیدارشناسی سلطه است.

۱ دیدگاه

    ابوالقاسم کلاته عربی :

    قفس آهنین

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه