پرونده پنجمین جشنواره مردمی فیلم عمار

مساله مخاطب در جشنواره عمار و سینمای ایران!

زمان انتشار: ۱۱:۵۴ ۱۳۹۳/۱۰/۲۵

در چنین شرایطی، جشنواره عمار پدیده ای است که با شکل اکران و نوع مخاطبانش باعث شگفتی می شود. فیلم های این جشنواره پنجمین سال است که دارد در شهرهای بزرگ، شهرستان ها، بخش ها و روستاها، در محل هایی چون مساجد، مدارس، مغازه ها و خانه ها و توسط اهالی آنها اکران می شود.

هیچ هنری مانند سینما نه این همه هزینه دارد، نه این همه ابزار و ادوات، و صد البته نه این همه مخاطب. از همه ی ارکان و اجزای این هنر، یک عنصر را که حذف کنی، تمامش بی معنی خواهد شد؛ مخاطب؛ آن هم مخاطب گسترده. چرا که همین مخاطب گسترده است که با پول خود، چرخ های سینما را به چرخش درمی آورد، تا همچنان فیلمی ساخته شود و سودی به سرمایه گذار برسد. بدون مخاطب فراوان و مشتاق، سینما چیزی می شد شبیه عکاسی؛ پیشرفته تر اما از همان خانواده.
همه ما شنیده ایم سینمای ایران به لحاظ مخاطب در وضعیت مطلوبی به سر نمی برد. آمارها نشان می دهد در سال های اخیر میانگین حضور در سینما در نسبت با جمعیت، هرسال کاهش پیدا کرده است؛ به طوری که در سال 70 هر ایرانی به طور متوسط یک بار به سینما رفته است، اما در سال 80 از هر سه ایرانی یک نفر، در سال 90 از هر 5 ایرانی یک نفر و بالاخره در سال 1392 از هر 9 ایرانی تنها یک نفر در سال برای تماشای فیلم به سینما رفته است.
در چنین شرایطی، جشنواره عمار پدیده ای است که با شکل اکران و نوع مخاطبانش باعث شگفتی می شود. فیلم های این جشنواره پنجمین سال است که دارد در شهرهای بزرگ، شهرستان ها، بخش ها و روستاها، در محل هایی چون مساجد، مدارس، مغازه ها و خانه ها و توسط اهالی آنها اکران می شود.

سیما فکر در ویدئوی زیر(اینجا)  به بررسی مساله مخاطب در جشنواره عمار و مقایسه آن با سینمای ایران پرداخته است.

 

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه