وصال دولت بیدار در صفوف سبد کالا و سلام سینما ؟!

نویسنده:

زمان انتشار: ۲۲:۲۳ ۱۳۹۲/۱۱/۱۵

داربست کشی و به صف کردن مردمان در سرما برای دریافت یارانه و بلیت سینما، نه تنها از دایره اخلاق خارج و موجب تحقیر ملت است، بلکه موجب وهن دولت هم هست. زیرا خوراک تصویری می سازد از فقر و گشنگی ِ مردمان سرزمین ِ ثروتمندِ ایرانیان و می شود وهن ِ دولتِ کشوری که از حیث منابع ِ طبیعی ِ خدادادی در شماره ی سرشارترین ممالک روی این کره ی کوچک خاکی است.

 برای یک انسان، هیچ زخمی کاری تر از تحقیر و توهین ِ او نیست. صورت رنگ باخته را می شود با سیلی سرخ نگه داشت و آبروداری کرد، شکم گشنه را می شود با سنگ بست و حس سیری داشت؛ اما خردشدگی و شکستگی کسی که به خاکِ مذلت کشیده شده است را هیچ جوری و شاید هیچ وقت نمی شود التیام بخشید.
آن بچه ای که ساعت ها در سرما چادر مادرش را چسپیده است و لرزیده است تا به دریافت روغن مایع و مرغ جامد نائل آید، یا نمای ظاهری ِ سینما را از نزدیک ببیند، فراتر از جسم ِ کوچک ِ به سرما لرزیده اش، روح و روانی دارد که ممکن است در اتفاقات این روزگار ناجور، هزار و یک شکل و شمایل ِ جوراجور به خود بگیرد و عاقبت به هزار و یک بیماری روانی و بزهکاری اجتماعی مبتلا گردد. زیرا او ممکن است تمام عمرش همین روز ِ زمستان ِ سرد و لرزیدن در سرما برای دریافت سبد کالا و بلیت سینما را به یاد بیاورد و همیشه انگار کند که پایین تر و بی ارزش تر بود از سبدسازهایی که در عمارت های گرم خود به امارت بودند و سوپراستارهای میلیاردری که روی موکت های قرمز ِ «32nd» جشنواره ی سینمایی (و نه سی و دومین به خط پارسی خودمان) عکس های فشن می انداختند. او حتا ممکن است درد تحقیر شدگی و عقده فروماندگی اش را به نسل بعد از خود هم منتقل کند که روزگاری بود که با قشر اجتماعی و صنف کارگری او در صف و سرما به دنبال نسیه دولتان، چونان بازی هایی در افتاده بود.
در تمام کشورهای توسعه یافته، فرآیندهایی برای حمایت های اجتماعی-اقتصادی از اقشار فرودست جامعه به نحوی از انحاء وجود دارد. یک دولتِ مدرن ِ غربی ممکن است به میلیون ها نفر از بیکاران و از کارافتادگان مستمری بدهد. استمرار ِ این مستری اما ضابطه مند است، نه چرخه ی کار و تولید را به هم می ریزد و نه سبب تحقیر و توهین فروماندگان می شود.
هر دولت ِ تدبیرکنی، از هر جناح و قوم و قبیله ای که باشد، اگر برای چرخیدن چرخ اقتصاد و زندگی مردمان طرح و برنامه ای دارد، اولین نکته ای که باید پیش از اجرا در مورد آن یقین حاصل کند این است که طرح و برنامه او نه تنها موجب توهین و تحقیر احدی از مردمان نمی شود، یعنی حق الناسی نیست، بلکه از شان و کرامت انسانی آنان نیز نگهبانی می کند. اگر دولتِ راستگویان و درستکرداران بود، وظیفه اش سنگین تر است که در دایره ی اخلاق و تدین، صدقه را هم با منت و اذیت نمی شود رد کرد، چه رسد به این که قرار باشد مال و پول مردم به خودشان بازگردانده شود. یعنی کار ِ مستحبِ از سر توانگری هم قواعد و الزاماتی دارد، چه رسد به کاری که بر گردن ِ دولتیان است و در واقع برگرداندن امانت مردمان است. در طرح توزیع یارانه، چه نقد باشد و چه نسیه، اخلاق صدقه دهی کمترین چیزیست که می شود از یک دولت تدبیر، امید داشت.
داربست کشی و به صف کردن مردمان در سرما برای دریافت یارانه و بلیت سینما، نه تنها از دایره اخلاق خارج و موجب تحقیر ملت است، بلکه موجب وهن دولت هم هست. زیرا خوراک تصویری می سازد از فقر و گشنگی ِ مردمان سرزمین ِ ثروتمندِ ایرانیان و می شود وهن ِ دولتِ کشوری که از حیث منابع ِ طبیعی ِ خدادادی در شماره ی سرشارترین ممالک روی این کره ی کوچک خاکی است.
و اما آنچه باعث حیرت بسیار ما مردمان است و شاید دیگر تنها بشود از بادِ صبا آن را پرسید اینکه جمع مسئولان ما تا کی و چه وقت و چند سال دیگر قرار است به تجربه های آزمون و خطائی خود ادامه دهند تا راه حل مساله ی توزیع کوپن و پول نقد را بیابند و یاریگری ِ یارانه ای را به سرانجام برسانند و کشتی شکسته ی اقتصاد دولتی را به ساحل سلامت اقتصاد مردمی نشانند؟!
که این کُنَد که تو کردی به ضعفِ همت و رای؟
ز گنج-خانه شده، خیمه بر خراب زده
وصال دولت بیدار، ترسمت ندهند
که خفته‌ای تو در آغوش بخت خواب زده
(حافظ)
لطفا، هر که هستید، در یاریگری و یارانه دهی، شأن و کرامت مردمان سرزمین ایرانیان را رعایت کنید.
 ——
*پژوهشگر دکترای جامعه شناسی در مدرسه دولت و جامعه ی دانشگاه برمینگهام انگلستان

۲ دیدگاه

    moosavi :

    مادام که ایشان تکیه گاه خود را افرادی قراردهد که در مشاوره ی به وی امریکای درحال اضمحلال را کدخدا بیند و نیروهای مستعد داخلی را عددی نینگارد کار بهتر از این پیش نخواهد رفتو
    روحانی تنها یک راه برای نجات خود و ملت و مملکت بیش ندارد و آن هم ایمان به ولایت امر و تبعیت از ایشان است و بس.
    با اتکا به ولایت است که می توان به وظیفه ی خود با حجت عمل کرد و نتیجه را به خداوند لایزال وانهاد.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه