پارادیم های غالب در جامعه‏ شناسی ایران

زمان انتشار: ۱۳:۱۵ ۱۳۹۱/۰۹/۲۵

جامعه شناسی در ایران به دلیل وارداتی بودن از غرب، سنخیت الزم را با اجتماع و فرهنگ ایران نداشته، مشکل جا نیفتادن
خودبه خودی آن برای واردکنندگان و ناهمخوانی و غیربومی بودن آن با اجتماع ایران منجر گردید که جامعه شناسی در ایران، فرصتی
را برای نهادینه شدن و ایجاد پایه و اساسی مبتنی بر فرهنگ بومی پیدا نکند.

در مقاله حاضر، تلاش شده است به این سؤال
پاسخ داده شود که پارادیم غالب در جامعه‏ شناسی ایران کدام است؟ این مطالعه، ضمن معرفی
زمینه های پیدایش جامعه‏ شناسی در ایران، با استناد به ارزیابی محققان این رشته در
خصوص وضعیت تحقیقات اجتماعی در ایران، مباحث مفهومی خود را با زمینه های تجربی پیوند
می زند. برای پاسخ به سؤال تحقیق، از آنجا که در حوزه‏ ی فعالیت های علمی-تخصصی، بهترین
راه و معمول ترین ابزار برای انتقال اطلاعات نو، مجلات و نشریات علمی هستند، لذا جامعه‏
ی آماری تحقیق را مقالات مجلات تخصصی جامعه‏ شناسی تشکیل می دهد. از نظر روشی، تحقیق
حاضر با روش تحلیل محتوا (
content analysis) انجام پذیرفته و واحد تحلیل
آن مقاله بوده است. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه (
inverst
qustionair
) معکوس
جمع‏ آوری و تحلیل شده است. نتایج تحقیق نشان داده است که تأکید بیشتری بر پارادایم
واقعیت‏ گرایی و نظریه‏ های تجربه‏ گرا و در کنار آن نظریه های مارکسیستی وجود داشته
است. عمده مفاهیم بکار رفته مزبور به همین نظریه ها و مکاتب بوده است. مقالات از حیث
روشی عمدتاً متکی به روش های تجربه‏ گرا مانند پیمایش بوده اند. پس از این روش، روش های
اسنادی مهم ترین روش در تحقیق های مبنای مقالات مجلات مورد بررسی بوده است.

برای دریافت متن کامل مقاله به قسمت ضمائم پایین صفحه مراجعه فرمایید

 

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه