بازنمایی عزاداری در قاب تلویزیون (2)

کوچک زیباست

علوم اجتماعی اسلامی ایرانی

زمان انتشار: ۱۶:۰۱ ۱۳۹۳/۰۸/۱۰

ماجرا از پخش تلویزیونی حسینیه اعظم زنجان کلیک خورد… مسئولین استانی که اجتماع پرشکوه و عظیم مردم زنجان را دیدند ناگهان به فکر افتادند که چرا مراسم شهر ما به این عظمت نباشد؟… یکی از مسئولین استانی به صراحت گفت که اگر مردم اصفهان مثل زنجانی ها در یک جا جمع شوند رسانه ها هم بهتر می توانند عزاداری را انعکاس دهند

 در قسمت اول پرونده رسانه و عزاداری در یادداشتی با عنوان «تلویزیون و عزاداری» به این پرداخته شد که پخش عزاداری های همه ساعته از رسانه ها، تا حد زیادی، موجب کالایی شدن و جنبه ی سرگرمی پیدا کردن، عزاداری ها می شود. اکنون سعی می شود از زاویه ی دیگری بحث بازنمایی عزاداری ها در سیما مورد مداقه قرار گیرد:

۱-ماجرا از پخش تلویزیونی حسینیه اعظم زنجان کلیک خورد… مسئولین استانی که اجتماع پرشکوه و عظیم مردم زنجان را دیدند ناگهان به فکر افتادند که چرا مراسم شهر ما به این عظمت نباشد؟… یکی از مسئولین استانی به صراحت گفت که اگر مردم اصفهان مثل زنجانی ها در یک جا جمع شوند رسانه ها هم بهتر می توانند عزاداری را انعکاس دهند!!

۲-و دقیقا پرسش همین جا شکل می گیرد… ما برای چه عزاداری می کنیم؟ دستگاه های دولتی به خصوص آنانی که متکفل فرهنگ این مرز و بوم هستند مدتهاست به درد آمار زدگی گرفتار آمده اند و به عدد و بیلان کار بیش از همه نیاز دارند. کمیت برایشان بتی شده که کیفیت را به پایش قربانی می کنند…. اکنون در خیال آن هستند که این آسیب فرهنگی که چون موریانه برنامه های فرهنگی را از درون تهی کرده، به عزاداری امام حسین سرایت دهند….

۳-از وجه دیگری هم می توان مساله را نگریست….پیشتر در جایی گفته بودم که دولت مدرن میل دارد همه چیز را به مهمیز کشد و مهار کند… دولت ایران دولتی در مسیر مدرن شدن است و ناخواسته پایبند اقتضائات دولتهای مدرن… . چرا مراسم عاشورا از کنترل و مهمیزش خارج باشد؟… باید مهارش را به دست گرفت….

۴-خصلت به مهمیز کشیدنِ دولت مدرن اثر مهم دیگری دارد و آن ترجیح یکسانی و یکپارچگی بر تنوع و گستردگی است… برخی دولتهای نوین جهانی که مرزهای مدرن را درنوردیده و به فرامدرن گام نهاده اند به ستایش تنوع روی آورده اند اما دولت مدرن ایرانی هنوز در سودای یکسان سازی و یکپارچگی است….  خواه ناخواه برخی شیوه های سنتی عزاداری رنگ می بازند…. دست کم در شهر ما سبک عزاداری متفاوت بود… الان همه داریم حاج منصوری عزاداری می کنیم…

۵-بسیاری از ما آنچه که از حسین و قیامش فراگرفته ایم را مدیون جلسات خانوادگی یا مراسم کوچک هیآت محلی هستیم… صفا و صمیمیت و رفاقت بین مجالس کوچک خود عاملی است در بقای سنت عاشورا در تاریخ شیعه…هنوز که هنوز است مسجد محله، ماوایی است برای دیدار با دوستانی که با آنها هیاتی شدیم… مضافا بر انکه تنوع موجود در شیوه های عزاداری طیفهای وسیعی از سلایق را پوشش می دهد…. اما تبدیل عزاداری های سنتی کوچک به نمایشهای عظیم تبلیغاتی که مشروعیت ساز هم قلمداد می شوند، با از بین بردن خرده مراسم ها به تدریج به فاصله گرفتن نسل جوان از عزاداری منجر خواهد شد؛ چراکه عامل صفا و صمیمیت و رفاقت کمرنگتر می شود…

۶-بگذاریم هیآت مذهبی به سبک سنتی خود، با حفظ تفاوتها و تنوع ها و در همین قامت کوچک به حیات ادامه دهند…. فراموش نکنیم… کوچک زیباست…تنوع پسندیده است.

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

مطالب مرتبط

مطالب پربازدید

مصاحبه