مصاحبه

  • درباره‌ی کتاب توسعه و مبانی تمدن غرب،شهید سید مرتضی آوینی؛رزاقی و سبحانی می گویند:
    ۱۳۹۳/۰۱/۱۹ ۱۹:۴۲

    در نوشته های آوینی محافظه کاری به چشم نمی خورد / الآن طرح مباحث کتاب «توسعه و مبانی تمدن غرب» موضوعیت بیشتری نسبت به دهه هفتاد پیدا کرده است

    الآن طرح این مباحث موضوعیت بیشتری نسبت به دهه هفتاد پیدا کرده است. جامعه ایران بعد از بیست و بیست و پنج سال برنامه‌ریزی و اقدام، به هر حال به این نتیجه رسیده است که لااقل آنچه را که در قانون اساسی‌اش دنبال می‌کرد یا آنچه را که انتظار از تأسیس یک حکومت داشت،آنچه که از کلام رهبری بر می‌آید که دهه کنونی را دهه پیشرفت و توسعه نامگذاری بکنیم یا الگوی ایرانی اسلامی پیشرفت داشته باشیم، اینها حکایت از این مطلب می‌کند که آنچه به دست آورده‌ایم، کاستی‌هایی دارد. چنین فضایی که الآن در جامعه هست، تا حدودی تقویت کننده طرح ایده‌هایی مثل ایده‌های شهید آوینی و امثالهم هم هست. دهه هفتاد چنین فضایی وجود نداشت. الآن فرصت مناسبی است که بعضی از آنها مطرح شود

  • ویژه‌برنامه‌ی «همچنان آوینی» در محل دفتر مطالعات جبهه‌ فرهنگی انقلاب اسلامی آذربایجان‌شرقی

    ویژه‌برنامه‌ی «همچنان آوینی» روز چهارشنبه 20 فروردین، از ساعت 17 الی 19 در محل دفتر مطالعات، واقع در خیابان حافظ، نرسیده به چهارراه حافظ، کوچه شهید فاضلی، پلاک26 برگزار می‌شود.

  • ۱۳۹۲/۱۰/۱۹ ۱۰:۱۴

    بررسی فیلم مردم پسند بر اساس معیار دینی

    از منظر تفكری‌ دینی‌، پاسخگویی‌ به‌ نیازهای‌ فطری‌ و غریزی‌ تماشاگر كه‌ عامل‌ جذب‌ است‌، تا هنگامی‌ صحیح‌ است‌ كه‌ سعادتمندی‌ او را هدف‌ گرفته‌ باشد. چنین‌ سعادتی‌ فقط‌ در مسیر اعتدال‌ و پرهیز از افراط‌ و تفریط‌ در بیان‌ نیازهای‌ فطری‌ و غریزی‌ امكان‌پذیر است‌ كه‌ در بیان‌ دینی‌ به‌ تعبیر مرحوم‌ آوینی‌ به‌ آن‌ «اخلاق‌ حسنه‌» گویند.

  • مهدی نصیری
    ۱۳۹۲/۰۱/۲۶ ۱۱:۳۸

    «آوینی» و افسانه بی‌طرفی تکنولوژی مدرن

     آیا تکنولوژی مدرن امتداد تکنولوژی سنتی با قدرت و سرعت بیشتر است؟ به عبارت دیگر آیا با ظهور تکنولوژی‌های مدرن به دنبال ظهور و بسط علوم مدرن، ما صرفا با پدیدارهایی متفاوت از نظر کمّی مواجه هستیم یا آن که پای یک تحول کیفی و ماهوی در میان است که تفاوت آن با تکنولوژی‌های مدرن […]

  • میلاد دخانچی

    آیا جمهوری اسلامی می تواند آوینی تولید کند؟

    دولت ورزی پست مدرن می پرسد:” من به مثابه حکمران چگونه می توانم سابجکتیوتیهای مورد نظر خود را طوری به وجود بیاورم که خود آن ها با مراقبت از خود، به نوع بودنی تبدیل شوند که اقتضاء و غایت دولتورزی من است؟” در واقع در این نوع دولتورزی توجه از تولید یک سری مکانسیم های کنترلی به سمت بوجود آوردن سابجکتیویتهای خاص تغییر پیدا می کند که به شکل پارادوکسیکالی، این شیوه نه در غایت، بلکه در فرم با شیوه پیامبران و صالحان همخوانی دارد