مصاحبه

  • ۱۳۹۲/۰۲/۱۵ ۱۲:۱۹

    مروری سریع بر آرای اجتماعی اندیشمندان مسلمان

    ملاصدرا (محمدبن ابراهیم) فیلسوف نامدار اسلامی که نوآوریهای عظیم او تحولی در فلسفه اسلامی به وجود آورد، در باب منشأ زندگی اجتماعی از سه عامل یاد می کند:
    الف)تأمین نیازهای زندگی که بدون اجتماع بسختی میسر است و یا امکان پذیر نیست و موجب هلاکت انسان می شود؛
    ب)دستیابی به کمالات انسانی که تنها در پرتو زندگی اجتماعی امکان پذیر است؛
    ج)محبت و الفت انسانها به یکدیگر در خمیره آفرینش ایشان نهفته است و بدون آن انسانها چون حیوانات وحشی جدای از یکدیگر زیست می کنند.

  • ۱۳۹۱/۰۵/۶ ۲۱:۳۶

    بحران میانمار: ظالم و مظلوم از نگاه علوم اجتماعی

    به جای داوری اخلاقی راجع به یک قضیه جامعه شناختی، مثال های واضحی را که قابلیت تعمیم اجتماعی دارند کنار هم گذارده، یک تحلیل ساختاری بر اساس جامعه شناسی سیاسی بنا شده تا نشان دهد که چگونه زمینه های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و… می تواند یک جامعه را از موضع «مظلوم» به «ظالم» یا برعکس، سوق دهد. مسئله ریشه یابی ساختاری اجتماعی (و نه روانشناختی فردی) بروز پدیده «ظلم»، آنهم در جوامعی که خود قربانی آن بوده اند. اینکه چگونه افراد، گروه ها و جوامع به خود این حق را می دهند که حقوق دیگران را نادیده گرفته و به آن تعدی نمایند.

  • ۱۳۸۹/۱۲/۱۳ ۱۷:۵۱

    زندگی نامه ابونصر فارابی

    “ابونصر محمد بن طرفان بن اوزلغ فارابی در سال 259ق/872م در نزدیک فاراب درماوراء النهر به دنیا آمد. او از خانواده ای سرشناس بود و پدرش یکی از فرماندهان لشکر دربار سامانیان بود. شرح حال او چندان مشخص نیست. وی در جوانی به بغداد رفت و به تحصیل منطق، نحو، فلسفه، موسیقی، ریاضیات و علوم پرداخت. وی آنچنان بر فلسفه یونان تسلط داشت که او را “معلم دوم” لقب دادند. او به زبانهای فارسی، ترکی، عربی، سریانی و یونانی تسلط کامل داشت.”

  • اخلاق شهرنشینی و دیدگاه ابن خلدون

    دین مبین اسلام نیز از آغاز پیدایش خود در سرزمین حجاز و به‌وسیلة پیامبر گرامی آن به تدریج اصول و شرایط مشخص و معینی را برای محل زیست انسان تعیین و بیان کرده‌است. در کتاب آسمانی اسلام یعنی قرآن مجید نیز به دفعات ودر آیات گوناگون از لغات «مدینه» و «بلد» به معنای «شهر» استفاده و اسامی مذکور بار‌ها ذکر شده و افزون بر آن در آیات و احادیث به جای مانده از امامان معصوم(ع) همواره شهرنشینی مورد مدح و ستایش قرار گرفته است…ابن‌خلدون نگاه نافذ و جستجوگر خود رامتوجه پدیدة شهر و مفهوم شهروند می‌کند و در این زمینه تا بدان‌جا پیش می‌رود که به‌کلی شهر را تکفیر و از آن به‌عنوان محل فساد و تبهکاری یاد و ساکنان آن را فاقد هرگونه ارزش‌های اخلاقی معرفی می‌کند.