مصاحبه

  • ۱۳۹۳/۰۷/۱۳ ۱۸:۴۹

    سیاستگذاری و توسعه علمی در گفتگو با ناصر فکوهی

    ما بدون توجه به همه مسائل فرهنگی، صرفا الگو برداری کردیم و تصور همه آن بود که الگوبرداری مکانیکی یعنی ساختن دانشگاه، آزمایشگاه، بیمارستان و غیره، ما را به اندازه «فرنگی» ها پیشرفته می کند. با به راه افتادن درآمد نفتی از دهه 1340، رابطه میان نیاز های بازار و دانشگاه نیز رفته رفته قطع شد. بنابراین یک کمی گرایی باورنکردنی بر همه حوزه های علمی ما غلبه کرد که امروز نتیجه دردناکش را می بینیم. یعنی حضورمان در علم جهانی بسیار ضعیف است به خصوص در حوزه علوم انسانی و این حضور را هم بر اساس شاخص های کمی، مثلاتعداد مقاله های علمی می سنجیم درحالی که به صورت گسترده یی در این زمینه مشکل وجود دارد.

  • گفتگوی دیدیه اریبون با پیر بوردیو
    ۱۳۹۳/۰۱/۴ ۱۰:۰۰

    بوردیو: دانشگاه ها: پادشاهان برهنه

    شکی نیست که خود پروژه جامعه شناسی و از جمله آنچه را که «جامعه شناسی شناخت» نامیده اند، را نمی توان هرگز خالی از نوعی جاه طلبی در قرار دادن خود به مثابه سوژه مطلق دانست، خودی که بتواند ادعا کند دیگران را به مثابه شیئی در نظر گرفته و حقیقت را درباره آنچه آنها هستند و آنچه آنها انجام می دهند بهتر از خودشان می داند. اساس کار من در «انسان دانشگاهی» دقیقا در همین بوده است که تلاش کنم هر چه را در رویکرد حرفه ام اثری از این انحراف در خود دارد، کشف کرده و نابودش کنم.