مصاحبه

  • ۱۳۹۲/۰۴/۳۱ ۱۶:۵۷

    جلوه هاي جامعه آرماني از منظر نهج البلاغه در بستر ساختارجامعه شناختي

    در يک جامعه سالم يا نظام جامعه شناختي پويانگر، حق بهره برداري از فرصتهاي زندگي بر مبناي حق شهروندي استوار گشته است، در برابر، در جوامع ناسالم و طبقاتي يا در نظام جامعه شناختي ايستانگر، حق بهره برداري از فرصتهاي زتدگي بر مبناي حق قشربندي استوار شده است. مهمترين خصيصه اين نوع قشربندي اجتماعي تخصيص فرصتهاي زندگي بر اساس حق شهروندي و نه حق قشربندي است که از جمله مختصات غير قابل اجتناب در نظام کار و قشربندي جوامع توحيدي است. به همين روي ميزان ثروت هر کدام از اقشار نمي تواند موجب تخصيص غير عادلانه فرصتهاي زندگي شود، همانگونه که قدرت حاکم الهي نيز هيچگونه مزيتي از جهت تخصيص فرصتهاي زندگي براي وي فراهم نمي کند.