مصاحبه

  • ۱۳۹۲/۰۷/۱۳ ۱۶:۱۳

    گفتگوی انتقادی در علوم اجتماعی

    در نگاه پوزيتويستی، تنها “عقلانيت تجربی و منفعت گرا”، عقلانيت تلقی مي شود؛ آن هم تنها در عرصه وسائل و ابزار! و اهداف، اساسا خارج از عقلانيت و عقلانی شدن قرار دارند. در اين نوع معرفت شناسی و اخلاق حاصل از آن، “هدف زدايي” و”غايت ستيزي”، همگی مصاديقی از اسطوره زدايی و عقلایی شدن اند و در نتيجه جهان و انسان، صرفا ابزاری در خدمت منافع حاكمان هستند که چیزی جز اومانیزم غیر انسانی نیست.