مصاحبه

  • ۱۳۸۹/۱۲/۱۳ ۱۸:۰۰

    اندیشه سیاسی و اجتماعی ابن خلدون

    ” ابن خلدون ، دانشمند و نظریه پرداز بزرگ مسلمان ، در تونس به دنیا آمد و در مصر درگذشت . به نظر می رسد زندگی پرفراز و نشیب ، مهاجرت و سفرهای متعدد و حبس ها و در یک کلام ، محیط اجتماعی و سیاسی و فعالیتهای علمی و قضایی اش ، در شکل گیری آراء سیاسی وی تأثیر داشته است . به عقیده ی ابن خلدون تلاش برای تأمین نیازهای انسانی ، انسان را به همکاری و پذیرش تقسیم کار می کشاند . تقسیم کار منجر به تولید بیشتر و نیز باعث کشمکش و درگیری بر سر مسأله کار و چگونگی انجام آن می گردد .شکل گیری دولت به حضور مردم ، سرزمین مشخص و حکومت نیز وابسته است . در رأس دولت ، شاه قرار دارد که با زور به قدرت رسیده است . نظریه «عصبیت» ، مهم ترین نظریه ی ابن خلدون و اساسی ترین کلید فهم اندیشه های اوست . عصبیت به معنای پیوند و پیوستگی است و در اثر پیوندهای فامیلی ، هم پیمانی ، هم دینی و هم نژادی پدید می آید . عصبیت در بادیه نشینان بیشتر است و آنان با بهره گیری از این عصبیت فراوان و با توجه به سست شدن عصبیت در شهرها ، به شهرنشی