مصاحبه

  • ۱۳۸۹/۱۲/۱۳ ۱۷:۵۵

    مقایسه آراء و نظریات اجتماعی ابن خلدون، فارابی ، غزالی

    ” در نزد ابن خلدون با نوعی تطورگرایی اجتماعی و شاید نوعی اندام گرایی که قرن ها بعد در فلسفه هربرت اسپنسر تبلور می یابند نیز رو به رو هستیم. چنان که به یک عمر طبیعی برای تمدن ها باور دارد و معتقد است که آنها هم همچون انسان‏ها دوران جوانی، کهنسالی و پیری و مرگ دارند. مرگ جوامع به باور ابن خلدون در همراهی با ضعف تدریجی و از میان رفتن کامل عصبیّت در آنها اتفاق می افتد. او می گوید اجتماع امری واقعی است، از این رو باید در پیدایش و اختلافات موجود میان آنها و شیوه های معیشتشان به جستجو پرداخت. او در کنار این کندوکاو و پژوهش نه تنها تأثیری که محیط بر زندگی اجتماعی دارد پی برد بلکه به تبیین پدیده های اقتصادی و کشف قوانین حاکم به آنها پرداخت. “