مصاحبه

  • پرونده پنجمین جشنواره مردمی فیلم عمار
    ۱۳۹۳/۱۰/۲۵ ۱۱:۵۴

    مساله مخاطب در جشنواره عمار و سینمای ایران!

    در چنین شرایطی، جشنواره عمار پدیده ای است که با شکل اکران و نوع مخاطبانش باعث شگفتی می شود. فیلم های این جشنواره پنجمین سال است که دارد در شهرهای بزرگ، شهرستان ها، بخش ها و روستاها، در محل هایی چون مساجد، مدارس، مغازه ها و خانه ها و توسط اهالی آنها اکران می شود.

  • ۱۳۹۳/۱۰/۱۷ ۱۱:۵۶

    پرسش از جامعه شناسی جشنواره عمار (1)

    جامعه ­ی مخاطبان جشنواره ­ی عمار، از دو مشخصه ­ی مهم در جامعه­ شناسی مخاطبان و مصرف­کنندگان سینمای ایران تبعیت نمی ­کند: یکی توزیع جغرافیایی و دیگری توزیع در نظام قشربندی اجتماعی. همچنان که محل اکران فیلم­های این جشنواره هم از مکان معمول (سالن­ های سینما) فراتر رفته و به مکان­هایی مانند مسجد و دیگر مکان‌های عمومی غیر مرتبط با سینما رسیده است. می­ توان از این وضعیت به هنجارشکنی در گستره­ ی جغرافیایی و نظام قشربندی جامعه­ ی مخاطبان سینما در ایران یاد کرد.

  • جشنواره‌ عمار و سرمایه‌ی اجتماعی به نام «اکران کنندگان مردمی»
    ۱۳۹۳/۱۰/۱۶ ۱۱:۴۹

    عمار و امر اجتماعی

    در وضعیتی که از یک‌سو عدالت مطلقا راضی کننده نباشد، از سوی دیگر اراده‌ای حقیقتاً برای شکل‌دهی به یک طبقه مرفه جدید تلاش کند، و از سوی دیگر هم نیروهای مخلص انقلاب تنگه‌ی احد مقابله با این طبقه را رها کرده و به مسائل فرعی مشغول باشند، بی‌شک یک طبقه مرفه جدید گسترده و برخوردار شکل می‌گیرد. این طبقه پس از شکل‌گیری در پی تثبیت و گسترش منابع قدرت سیاسی و اقتصادی خود است

  • پرونده پنجمین جشنواره فیلم مردمی عمار
    ۱۳۹۳/۱۰/۱۴ ۲۳:۴۵

    «برای هانا»، جنگ در هشت سال تمام نشد / ویژگی بارز «ولد»، بی واسطگی آن است

    فیلم نیمه بلند “هانا” محصول ایلام که بی شک توجه بسیاری از ساکنان دغدغه‌مند رسانه را جلب خواهد کرد، با محوریت دختر خردسال و پدری موجی ست که او را از هم سالانش متمایز می‌سازد، و هر لحظه بیمی را همراه خود دارد،ترس از به هم خوردن در، ترس از شلوغی بچه‌ها، ترس از دیرآمدن مادر و همواره ترسی بی قصور از سایه‌ی صداهای بی رحم به جا مانده از جنگ در ذهن پدر. اما با همه‌ی این‌ها نگاه نه ضد جنگ که مفتخرانه‌ست

  • جشنواره عمار، جشنواره 99 درصدی ها!
    ۱۳۹۳/۱۰/۱۳ ۱۶:۱۷

    گریز از سینمای یک درصدی

    تصویر ثابت و غالبی که از جامعه‌ ایران در فیلم‌های سینمایی و برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای به نمایش در می‌آید، در بزرگراه‌ها و آپارتمان‌ها و کافی‌شاپ‌ها و محله‌های مدرن و مرفه نشین تهران منحصر است. اما در جشنواره‌ «عمار» برای نخستین بار مردمی از روستاها و عشایر و کوره‌پزخانه‌ها و محله‌های کوخ‌نشینان ترسیم شد؛ فیلم‌هایی به نمایش درآمد که بازتاب‌دهنده و نمايشگر واقعياتي كمتر ديده شده از متن جامعه‌ی ايران هستند. متنی که به اشتباه و به مرور زمان به عنوان «پيرامون» معرفي شده است.

  • گفتاری از محسن صفایی فرد درباره ظرفیت های جشنواره عمار و هنر انقلاب

    مردم شناسی هنر انقلاب: از جنبه های دراماتیک تاریخ تئاتر انقلاب تا نشانه شناسی دیوار

    شما نگاه كنيد،‌ دهه شصت در تصرف تئاتر است. در دهه شصت اين قدر تئاتر فعال است كه اصلاً‌ سينما در حاشیه است! با اینکه در تحليل، مي‌گويند، هنرهاي تصويري راحت‌ترين ارتباط را برقرار می‌کند. ولي چگونه است كه در آن دهه، تئاتر اين همه پرطرفدار و مردمي مي‌شود. تا جايي كه مي‌توانيم بگوييم، دهه شصت در تصرف دو هنر است و هنرهاي ديگر ذيل اين دو قرار دارند. موسيقي و تئاتر. مسجدي نيست كه گروه تئاتر نداشته باشد. همان طور كه مسجدي نيست كه گروه سرود نداشته باشد