مصاحبه

  • ابن خلدون و جامعه شناسی شهری
    ۱۳۸۹/۱۲/۱۳ ۱۴:۰۱

    عصبیت، شهرنشینی و زوال سرمایه اجتماعی

    سرمایه اجتماعی، در دهه های پایانی قرن بیستم (به خصوص توسط کلمن، بوردیو، پاتنام، و فوکویاما) در علوم اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مطرح شد و بحث های زیادی را برانگیخت ….از دید ابن خلدون، بدوی بودن، شیوه ای از زندگی و تفکر و رفتار است و نه تنها مفهومی منفی ندارد، بلکه ممکن است مترادف با مردانگی، شجاعت، آزادی، غرور و همانند این ها باشد. اشاره شد که از نظر وی، عصبیت یا همبستگی اجتماعی، و به تبع آن شجاعت، رهبری مردمی، خصوصیات اخلاقی، و میل به سمت خیر و نیکی، و به طور خلاصه”سرمایه اجتماعی” در میان بادیه نشینان و غیرشهری ها، بیشتر از شهرنشینان است.